Yüzyıllar boyunca coşku ve heyecanla arayış içinde koştu durdu insanoğlu çeşitli oyunlar teknikler türetti.
Karate de bu oyunlardan biridir. Çıkış yerine dair pek çok rivayetler ileri sürülse de bugünkü yapıldığı biçimine en yakın şeklini 20. yüzyılın başlarında Japonya’dan almıştır.

Kolektif  bir takım oyunu olması ise çok yenidir yaklaşık 15 yıllık bir mazisi vardır. Her ülke artık bu işi bir takım sporu olarak görmektedir. Karate günümüzde eski tradisyonel yapısından her gün biraz daha uzak bir oyun haline geliyor.

 

Kapitalizmin gelişmesine paralel olarak ise Karate takımları şirketleşmeye, sporculuk profesyonelleşmeye ve bu oyun egemen güçler tarafından kapitalist düzenin çıkarları doğrultusunda “düzenlenmeye” yani kirletilmeye başlandı.

 

Profesyonel Karate bugün kapitalizm açısından yavaş yavaş bir sektör olma yolunda ilerliyor.
Özel ve pahalı ekipmanlar ile artık pahalı ve Rant elde eden bir sektör oldu.
Bu işte markalar artık Dünya karate federasyonları ile anlaşarak kendilerine bir sektör oluşturuyorlar WKF de bunlar ile anlaşmalar imzalıyor. Ve maçlarda bu malzeme kullanımını zorunlu hale getiriyor. Maçlarda artık Adidas Nike gibi markalar arenada görülmeye başladı.

 

Dünya karate federasyonunun başındakiler Tüm üye ülkeleri Karate olimpiyatlara girecek şunu değiştirelim şu kuralı koyalım falan malzemeyi kullanalım diyerek yıllarca oyalayarak istedikleri malzemeyi kullanarak bu işlerden rant elde ettiler
  bu vesileyle iş bağlantılar kurarak kullanılan ekipmanların üzerinden para kazanmaya, hatta siyasi güç elde etmeye kadar pek çok işlerini spor  üzerinden yürütmeye başlandı.

 

Günümüzde artık “Karate do” bir sosyal kimlik edinmenin ve aidiyet ihtiyacını gidermenin aracı olarak kullanılmaktadır. 

 

Kapitalizmin denetimi altına girmesiyle birlikte Karate, önemli bir sektör olmasının yanı sıra Ülkeler arası politik bir araç haline de getirilmiştir.

 

Köleliğin hüküm sürdüğü eski Roma imparatorluğunda kentli yoksul sınıfları oyalamak için gladyatörleri dövüştürdükleri arenalar inşa ettirmişlerdi.
Günümüzde ise kapitalistler, kitleleri taraftar olarak saflaştırarak bölmenin, birbirleri ile dövüştürmenin onları yönetebilmek için nasıl bir siyasi araç olarak kullanılabileceğini keşfetmekte gecikmediler.

 

Şöyle ki Futboldan örnek vereyim
 Milli takımlar arasında düzenlenen turnuvalar, ulusları saflaştırmak ve ulusal düşmanlıkları körüklemek üzere egemen sınıflarca kullanılan önemli birer fırsat olmaya başlamıştır.

 

Futbol Milli takımının sponsorları arasında Garanti Bankası, THY, Türkcell, Ülker, Efes Pilsen, İddia, Sarar, Yurtiçi Kargo gibi Türk sermayeli dev şirketlerin yanı sıra Coca Cola, Mercedes Benz, Nike gibi uluslararası tekeller de boy gösterdi. Milliyetçiliğin pazarlandığı bu kurtlar sofrasında yabancı sermayeli şirketler de yerlerini aldılar. Ülker firması kırmızı-beyaz renkli sakızlardan 1 milyon kutu üretti. Ayrıca milli takım logolu 10 milyon kutu süt, 168 milyon paket çikolata ve bisküvi üreterek milliyetçiliği tüm halka bir güzel “yedirdi”. “Bas gaza Türkiyem” diye başlayıp “Petrol Ofisi yanında” diye biten şarkı uyarlamalarından, “milli takımın yanındayız” diyen şirket reklâmlarına kadar “milli dava” sonuna kadar sömürüldü.

 

Karate ve diğer takım oyunları, kolektivizmin ve dayanışmanın araçları haline gelmelidir. Spor, kitlelerin sağlıklı yaşamasına, fiziksel gelişimine ve ruhsal disiplinine hizmet etmelidir. Karate do kitlelere yaygınlaştırılmalıdır. OSS

 

Hayrettin Hamurcu
WSKF TÜRKİYE